De fijne stilte van sneeuw

 
De winnende creatie van Janneke de Boer wordt tijdens onze grote feestelijke primeur van ' Doof of zo ?' op 18 mei in de Backstage café Leeuwarden voorgedragen !

 

Wat begon met een uitstekende uitslag bij de allereerste gehoortest, eindigde in een lang gekwakkel. Nou ja gekwakkel.., zelf had ik er als kind naast de pijn nooit last van dat ik minder hoorde dan het buurmeisje. Mijn oude juf moest mij eraan herinneren dat ik altijd met een rode zakdoek over de oren gebonden, op school kwam. Mijn eigen herinnering stokt dan ook bij de soft ijsjes na ieder KNO-bezoek in het oude MCL-zuid, of misschien bij het spuugbakje na een ooroperatie.
Eind 2016 mocht ik kiezen; meermaals opereren, een CI of een gehoorapparaat. Ik koos de eenvoudigste oplossing, een gehoorapparaat. Dit alles, eerlijk gezegd, meer op verzoek van mijn omgeving dan van mijzelf. Ik mis namelijk niets. Of; niets wat belangrijk is in ieder geval. Bij belangrijke meetings, interviews óf tijdens een heerlijke wandeling door een natuurgebied neem ik het apparaatje speciaal mee. Niet steeds zelf de zinnen inkleuren of ‘Hè? Wat?’ zeggen is zo nu en dan toch best wel handig, bovendien weet ik mét apparaatje wel waar een vogel zit te fluiten. Alle overbodige bijgeluiden zoals draaiende computers, klikklakkende hakken in de hal, stemmen in een kantoor verderop; ruis waar ik prima zonder kan. Met de voorjaarssneeuw van 2018 voelde ik weer die drukkende, verstillende en fijne stilte van sneeuw, de bron voor Stille Snie.


Slechthorendheid is mijn eigen filterbubble. Lekker modern ; )

 

Janneke de Boer
36 jaar, mem, vrouw-van, journalist, schrijfster, blogger, marketingmedewerkster, bestuurslid en vrijwilligster

 

Stille Snie

-Janneke de Boer-

Als lieve woordjes gebaren zijn

-Miranda Kleisen -

 

Als muziek niet klinkt

En de vogels niet fluiten

Als 'pas op' niet aankomt

Hoe voelt dat dan?

 

Als slaapliedjes niet sussen

En getoeter niet gehoord wordt

Als gelach alleen te zien is

Hoe voelt dat dan?

 

Als lieve woordjes gebaren zijn

Als je kind aan het huilen slaat

Als je niet kunt horen

Hoe voelt dat dan?

 

Ik zou dat niet weten

Ik heb geen idee

Ik mompel en ken geen gebarentaal

Horend leven, dat is wat ik voelen kan

26/2/18

 

Het leven om je heen is soms stil.

- Petra Kluin-

 

Het leven om je heen is soms stil.

Je begrijpt niet wat iemand wil.

Je verbeeldt je dat je iemand ziet,

Maar blijkbaar is hij of zij het niet.

Je schrikt dan heel erg vaak,

Er zijn soms mensen die denken waar jij je druk om maakt.

Je moet altijd kijken naar de mond,

Wat je eerst heel moeilijk vond.

Je ogen worden gauw naar iets anders gericht,

Je wordt moe van het kijken

Naar het zelfde gezicht.

 

1985

-  Vanessa Flinterman -
 
Oren die niet horen. 
Een stille wereld. 
Maar zeker niet saai. 
Een eigen wereld.
Een eigen taal 

Een wereld waar het- gewoon is om elkaar aan te tikken of op de tafel te slaan ..zonder boos te worden dat je dat doet .

Een wereld waar je met je handen-
praat .

Een wereld waar je' niet alleen voelt 
En mag zijn wie je bent 

Deaf power


Vanessa flinterman 

Leven in stilte, communicatie stoornis en Storm zijn geschreven door Richard de Lauw

Leven in Stilte

Ineens verdwenen
zonder doel
Leven in Stilte
op gevoel

Geen geluid
word ik meer gewaar
Leven in Stilte
on-voor-stel-baar

 

Zielzicht
-Wyanda Plantinga-


Ik heb even bij mezelf gezeten,
ik nam de tijd en keek me aan.
Ik zie er is geen twijfel meer,
ik ben op mijn plek gaan staan.

Durven zijn ❤️

Van hieruit heb ik helder zicht,
mijn hart, mijn pijn, mijn streven.
Hier zie ik wie ik ben en was,
en zijn zal in dit leven.

Dit punt geeft richting, moed en kracht.
Het uitzicht hier is warm en zacht.

Mijn gehoorgrafiek, de foto van mijn ziel.

Met liefde in een woord verweven,
Zicht op je ziel is leven.


Wyanda Plantinga

Communicatie stoornis

luisteren
zonder geluid
onbegrijpelijk
hoe jij je uit

jij begrijpt mij
ik jou niet
dat doet pijn
en veel verdriet

proberen te begrijpen
wat jij zegt
proberen te snappen
al gaat het slecht

leven veranderde
horen was gewoon
alleen nog suizen
soms een pieptoon...

Storm

Stil werd het voor de storm

Je kon de dieren horen lopen
je hoorde dat de konijnen hun hollen indoken

als de storm kwam

Blatend riep een schaap haar lam
om het te beschermen tegen het natuurgeweld
Stil
stil werd het voor de storm in het veld

Een angstaanjagende stilte
net of alles wachtte
op wat komen zou

Zo stil dat het wel angst moet aanjagen
en dat ik mij wel af  moet vragen
waarom is het nu stil,
stil, als voor de storm?

Is het een nieuw levensdoel ?
Gevoel

‘t gevoel dat alles anders is
Een mens lijkt nu precies een vis,
ik weet
het klinkt bezopen,
maar de mond gaat open
maar het is het geluid dat ik mis

Het is nu in het veld stil
stil als voor een storm
een bittere pil
het imponeert mij
enorm

De stilte negeren wordt een doel
geen angst, ondanks je angstig gevoel
‘t gevoel dat zegt dat er iemand dierbaars is gestorven
Verder moeten
en zo heb ik de vaardigheid verworven,
om te leren,
om te relativeren
om kracht te vinden om 

weer op te veren

De stilte,
de storm
kwam onverwacht
maar uit de stilte
haal ik nu de kracht
om opnieuw te beginnen
niks meer te verliezen
alleen nog maar te winnen

en daarom ben ik  in de stilte 

niet meer bang
ondanks dat ik weet
de stilte voor de storm
hij zal voortduren

mijn hele leven lang